MARLEEN SCHURGERS.
VREDE
Vrede is de weg naar huis in de schemer,
De stilte van het weggetje binnendoor,
Het kind in mij dat blij de kaarsjes aan mag steken
En de vechtlust en humor die ik ooit verloor
Vrede is niet een auto van een lening
Geen laatste nieuwe mode of dure telefoon
Als je niet weet hoelang je nog werk hebt
En geen spaarpot bezit of suikeroom.
Vrede is gelukkig zijn met weinig,
Wat je echt blij maakt kost meestal niets,
Een kind in de straat of iemand die je band plakt,
’n tocht door het heuvelland op de fiets.
Vrede is e weelde van een moestuin in de winter,
de spruitjes, de prei en de boerenkool,
gratis oogst van wat misschien eerst je gazon was
en bijna voor nop speel je eerste viool.
Vrede is zelf de kersttaartjes bakken,
complimenten krijgen waar je van groeit,
koken van eigen teelt basisproducten en
soep en jammetjes maken van pompoen.
Vrede is van de oudere generatie leren,
meer doen met minder en hoe men dat toen deed,
aan de slag met energiezuinig en budgetteren,
zodat je weet waar je geld deze maand weer bleef.
Vrede is in warme sfeer van geborgenheid vertoeven,
waarin je op eigen tempo gratis leren mag,
koken, naaien, bakken en zoveel mogelijk zelfvoorzienend leven,
een stuk motivatie wordt wel van je verwacht..
Want het is niet meer ‘ze moeten me helpen’,
het is ‘zelf doen maar niet alleen’
om vreselijk trots je verworvenheden door te geven,
daar help je jezelf, je kinderen en je vaderlandje mee.

