TERUGBLIK ACTIVITEITEN t/m SEPTEMBER 2026
Scrollt u door om alles te zien - U kunt de foto's vergroten door erop te klikken.

26 SEPTEMBER: VAN EGELSE HET WORMDAL IN - SAMEN WANDELEN OP VRIJDAG

Op deze zonovergoten dag begroetten wij elkaar op de afgesproken plaats met 6 personen. De wandeling begint op het bruggetje genaamd Anna Nohlen-Luppen 4 maart 1889 - 4 april 1942. Zij was vroedvrouw en had veel kinderen op wereld geholpen ook in het Nederlands grensgebied. In de jaren 30 distantieert zij zich van het gedachtengoed van de Nazi’s. Zij geeft Joodse kinderen onderdak in haar woning en haalt Joodse kinderen zelfs vanuit Leipzig. De vervolgenden worden vanaf 1933 via de brug over de Worm bij de Wolfsweg naar Nederland gebracht. Ondanks dat de brug bij het begin van de oorlog in 1939 met prikkeldraad werd versperd lukt het haar om de joden via ondiep water of over omgevallen boomstammen over de grens te brengen. In november 1939 wordt zij verraden. Na een verblijf in Frauen-KZ Ravensbruck wordt zij op 4 april 1942 vergast. Wij staan hier met z’n allen stil bij het bord wat deze tragedie aangeeft. Dan wandelen we verder langs het riviertje de Worm (in het Duits Wurm). Deze staat historisch bekend als de Beek waar de steenkolenmijnen zoals de Domaniale mijn in Kerkrade en de Duitse mijnen Grübe  Adolf en Gouley decennia lang hun met zwarte kolengruis en slik vervuilde water loosden. Tegenwoordig is de Worm volledig hersteld. Het is nu een heldere meanderende beek in een ruige wildernis waar zelfs de ijsvogel en de bever leven. Naast de pure natuurbeleving geven borden in het Nederlands en Duits informatie over de waterloop en omgeving. We hebben prachtige uitzichten op het indrukwekkende rivierlandschap van de Worm. Op het grootste deel van de route lopen Galloway runderen vrij rond, waarschijnlijk hebben zij zich verstopt toen ze ons zagen lopen.
Wij vervolgen onze route naar het spoor en beklimmen 2 trappen naar een prachtig watervalletje richting stukje Duitsland, waar we vervolgens weer op de brug Anna Nolhen komen. De wandelaars hebben genoten van dit bijna verstopt pareltje en lopen richting  Casa di Anny, waar we een lekker kopje koffie met zelfgebakken cake nuttigen en nog een tijdje keuvelen over het een en ander. Ieder gaat weer huiswaarts met het fijne gevoel dat wandelen teweeg brengt en verbindt.

28 AUGUSTUS 2026: DOOR HET VELD ROND DE HULS - SAMEN WANDELEN OP VRIJDAG

De weersvoorspellingen waren verontrustend en het leek dan ook geen wandeling voor watjes te worden. Toch besloten 5 dapperen besloten toch in Hulsberg van start te gaan met parapues en regenkleding bij de hand vertrokken. Maar de weergoden waren ons goed gezind. We waren nog maar net gestart en we werden we getrakteerd op veel zonnestralen met een stevige wind.
Onze gids Guus vertelde ons weer veel wetenswaardigheden van de typisch Zuid-Limburgse  gehuchtjes zoals Aalbeek, Helle en Vink. We genoten van wijdse uitzichten en een mooi bosrijke omgeving. Halverwege was er naast een kapel een rustplaats voor koffie of thee en een stroopwafel. Toen we terug waren bij onze geparkeerde waren we moe maar voldaan en blij dat we ons niet hadden laten afschrikken door de slechte weersvoorspellingen.

31 JULI 2026: PICKNICKWANDELING HULS/SIMPELVELD

We beleven één van de warmste zomers van de afgelopen jaren. De 2 voorgaande geplande 'SAMEN WANDELEN OP VRIJDAG’ edities zijn geannuleerd vanwege een temperatuur van ruim boven de 30 graden Celsius. Ook aan het begin van de week was er een dergelijke verwachting, maar gelukkig heeft Orma toegang tot een betrouwbare weersvoorspelling die aangaf dat de temperatuur zou blijven steken op zo’n 25 graden, en zo geschiedde. Tien deelnemers meldden zich op de parkeerplaats van het mooie uitzichtpunt boven op de Hulsberg, waarvan er zeven zouden meedoen aan de wandeling en drie zich bezighielden met de voorbereiding van de picknick.
Terwijl we genoten van het mooie uitzicht vanaf de Hulsberg, lichtte onze gids Guus Prevoo toe dat op deze hoogte hier lang geleden het water van een rivier liep, wat nu de Maas heet, voordat deze het landschap door erosie zou uitslijten tot zijn huidige vorm. Op de bodem van deze rivier bevindt zich nu het dorp Simpelveld, vermoedelijk vernoemd naar de altijd groene huls die in het Latijn/Romaans 'sempervivetum' werd genoemd.
We wandelden de berg af en liepen langs een aantal plekken waarbij Guus met altijd weer interessante wetenswaardigheden naar voren bracht, zoals details over het ‘levensbomenbos’ en het ‘hellingbomenbos’, behorend aan de ‘zusters van het Arme Kind Jezus’.
Dan verder langs de ‘Heilig Hartkapel’ met zijn staties, uitkomend bij de ‘Lourdesgrot’. We passeerden het kloostercomplex ‘Huize Loreto’, inmiddels omgebouwd tot appartementen. Een stukje verder bevond zich het ‘Kanthuis’, waarin de rector van het kloostercomplex woonde en waarin de toenmalige hiërarchie van het kloosterleven duidelijk tot uitdrukking komt.
Er werd een pauze gemaakt bij de z.g. ‘Rodeput’, die veelal droog staat. Na een meegebracht kopje koffie/thee met een wafel, vertelde Guus over de mooie ‘Sterre-der-Zee’ kapel aan de overzijde en legde uit dat deze naam is afgeleid van 'Stella Maris’. Er is echter hoogstwaarschijnlijk een foutje gemaakt bij het overschrijven van de oorspronkelijke naam ’Stilla Maris’, wat druppel der zee betekent.
Hoe dan ook, de stal met de picknick begon te lonken en we moesten nog eenmaal de berg omhoog naar Hulsberg. Daarbij gaf Guus nog een toelichting op de geschiedenis van de vroegere hulpkerk Huls-Simpelveld (nu een pleintje maar toen de op 2 na hoogst gelegen kerk van Nederland) alsook een verslag van enkele sportieve grootheden die in Simpelveld woonden of wonen, zoals de inmiddels overleden voetballer Dick Nanninga en de hedendaagse wielrenster Lorena Wiebes.
En toen waren we terug op de parkeerplaats en werden begroet met een heerlijk maal van bleekselderijsoep, pastasalade, meloen, bananen aangevuld met brood, beleg en koffie, thee, jus d'orange en water met een smaakje.
Er werd lekker gegeten en na gekletst. Het was het was vanouds gezellig, zo gezellig zelfs dat we pas om een uur of half zes zijn opgebroken na een heel mooie middag!

videoterugblik

Voor de liefhebbers: De individuele foto's en de beschrijving van de wandeling vindt u HIER