centrum voor spiritualiteit en zingeving ... omdat leven meer is …

TERUGBLIK ACTIVITEITEN 2020 JANUARI T/M JULI

U kunt de foto's vergroten door erop te klikken.

21 januari 2020: ZO KAN HET LICHT ERIN

Dit was zo’n avond die je heel lang bij blijft. Frank Kazenbroot, schrijver van “Wees lief voor deze ziel. Veertig vensters op Leonard Cohen”, kwam vertellen over de spiritualiteit van Cohen. Veel liefhebbers van de songs van Cohen waren hierop afgekomen. Maar dit was een hele ander Cohen. Zeven songs werden besproken, waarbij telkens een kaars werd aangestoken. Tussendoor werd steeds een deel ven het leven van Cohen verteld. En dan ontstaat langzaam het portret van een vaak depressieve, eenzame, melancholieke, (god?)zoekende man. Het ging vooral om de teksten. Cohen schaafde aan de tekst tot die geheel naar zijn zin was. Over het lied Anthem bijvoorbeeld heeft hij zes jaar gedaan.

Zijn joodse wortels zijn niet alleen in sommige teksten herkenbaar, maar ook in sommige melodieën, gebaseerd op de oude gezangen uit de synagoge. 

Op zijn zoektocht onderzocht de jood Cohen alle grote godsdiensten, de kabbala, de dichter Lorcia, Meister Eckhart en ander mystici. Vijf jaar lang heeft hij zich teruggetrokken in een Boeddhistisch klooster. En bijna iedereen van ons herkende iets van zichzelf in zijn songs. Het leven is vallen en opstaan, licht en duisternis, subliem verwoord in de volgende regels:                

There is a crack in everything

That’s how the light gets in

 Wij gingen verlicht naar huis. 

Hiernaast kunt u de behandelde liedteksten downloaden om ze nog eens rustig door te lezen


17 januari 2020: ICONOGRAFIE IN DE ORTHODOXE KERKEN

Tegen de passende achtergrond van het Sjevemethoes, de voormalige Protestantse kerk van Chevremont in Kerkrade, deelden Patrick en Marita Heckmanns de geheimen van de Iconen in de Orthodox kerken met een groep belangstellenden. Maritha had een groot aantal iconen van haar eigen hand meegebracht en uitgestald, wat meteen enorm tot de verbeelding sprak.

Patrick opende de presentatie met een duidelijke uitleg over plaats van de iconen in de orthodoxe liturgie en het persoonlijk geloofsleven. Een en ander geïllustreerd met beelden. Hij ging in op de geschiedenis met het iconoclasme, beeldenstormen die in de orthodoxie plaatsvonden in de 7e tot 8e eeuw. In 843 werd de rol van de iconen definitief weer erkend en goedgekeurd. De iconen staan voor de plaatsvervangende aanwezigheid van de afgebeelde figuren. Deze iconen worden vereerd maar niet aanbeden. De afgebeelde personen worden aanbeden, niet de afbeeldingen. De iconen, de beelden, vormen samen met de Bijbel, de woorden, het hele verhaal. Bepaalde iconen begeleiden de gelovigen hun hele leven. Men krijgt bij de geboorte vaak een icoon van de persoonlijke patroonheilige, die uiteindelijk na een hopelijk lang en goed leven in de kist op de borst van de overledene wordt gelegd. Men komt daar dan ook niet ‘onder de groene zoden’ te liggen maar, zoals men daar zegt ‘onder de iconen’. Het was een buitengewoon boeiend verhaal. In de koffie/theepauze met bij het thema passende griekse koek was er veel belangstelling voor de uitgestalde iconen waarna Marita de lezing vervolgde met uitleg over de techniek van het maken van iconen, de strikte regels waar deze aan moeten voldoen en de symbolische betekenis van kleuren en attributen en bijschriften. Indrukwekkend! Veel aanwezigen zagen Maria van Eeuwig duren Bijstand plotseling met nieuwe ogen en waarschijnlijk voor het eerst tot in detail. Na het beantwoorden van allerlei vragen werd de avond rond half 10 afgesloten met dank aan Patrick en Marita voor de interessante, mooie en leerzame avond en dank aan de aanwezigen voor hun aandacht en gezelligheid. 

16 januari 2020: SAMEN ETEN & SAMEN KIJKEN: DE DIRIGENT  

Bij de eerste film-lunch van het nieuwe decennium zaten we met een maximaal aantal bezoekers aan tafel. De ontmoeting na twee maanden was hartelijk. Goede wensen werden uitgewisseld bij alvast een kopje koffie of thee. Om kwart voor één gingen we aan de snert met brood waar ieder zich royaal aan tegoed kon doen en deed. Ook de mandarijnen vonden gretig aftrek. De gesprekken waren geanimeerd, kortom het was een bijzonder genoeglijke maaltijd. Vervolgens zagen we de prachtige film: DE DIRIGENT over het leven, de passie en de strijd van Antonia Brico, een van de eerste vrouwelijke dirigenten in de twintiger jaren van de vorige eeuw. Destijds een ongekend en ook onerkend fenomeen, maar ook nu nog een uitzonderlijk gegeven. Dat zij van Nederlandse afkomst was prikkelde onze chauvinistische trots, maar dat ze tegelijkertijd door het Concertgebouworkest werd geweigerd als gastdirigent noopt tot schaamte. Een film die ons dwong in de spiegel te kijken.  

Het gesprek achteraf was dan ook geanimeerd. Opgemerkt werd dat het mooi was om te zien hoe Antonia de regie nam over haar eigen leven en niemand anders dan zichzelf daarvoor verantwoordelijk hield. Ook werd duidelijk dat het voor het volhouden van een strijd als die van Antonia, onontbeerlijk is om mensen om je heen te hebben die je steunen. Veel aanwezige vrouwen hadden nog de ervaring van ”datum huwelijk is datum ontslag” of werden iets later geacht thuis te blijven voor de kinderen of minimaal part-time te gaan werken. Het gesprek leidde tot de conclusie dat er veel is verbeterd maar dat het verschil in de positie tussen mannen en vrouwen nog altijd bestaat en ook door onszelf, mannen én vrouwen nog altijd in stand wordt gehouden. Toch waren er ook hoopvolle geluiden van bezoekers, die bij hun kinderen en kleinkinderen zagen dat ‘gender’:  man – vrouw en alles wat daarnaast of daartussen bestaat of wordt beleefd er veel minder en ooit misschien helemaal niet meer toe doet.  

Het was weer een mooie middag! 

11 januari 2020: DE DRIE RINGEN LEZING - BAS SCHOONDERWOERD

In de sfeervolle  en prachtig verbouwde HUB in Kerkrade, waarin het Theater is gehuisvest, werd onze jaarlijkse De drie ringen-lezing dit jaar uitgesproken door Bas Schoonderwoerd, directeur van de Parkstad -Theaters (Heerlen & Kerkrade).

Hij benadrukte het belang van verhalen vertellen en het theater als een van de weinige plekken waar dat nog live gebeurt. In het delen van verhalen krijgt de verbeelding de ruimte. Mensen hebben behoefte aan betekenisvolle ontmoetingen waarbij nieuwe inzichten ontwikkeld kunnen worden. Het theater is voor Bas Schoonderwoerd de plek om elkaar nieuwe vragen te stellen en naar nieuwe antwoorden te zoeken, om nieuwe identiteiten te herkennen. Een betekenisvolle plek die de laatste jaren in Parkstad een grote groei heeft laten zien. De behoefte aan die verhalen in muziek, dans, toneel, musical, is er bij velen.  

Hij schetste de geschiedenis van bloei en afbraak van veel cultuuruitingen sinds eind tachtiger jaren door jammerlijk beleid gevolgd door bezuinigingen. Maar hij gaf ook een hoopvol vergezicht voor een toekomst in onze regio waar meer 600.00 mensen wonen (te vergelijken met een stad als Den Haag of Rotterdam) en we met meer differentiatie en meer specialisatie per theater een veel groter en mooier aanbod kunnen krijgen. En voor dat toekomstbeeld was er een groot applaus.  

Na afloop werden we getrakteerd op een drankje en hapje aan de bar. In de gezellige zitjes en aan de prettige sta-tafels werd nog lang nagepraat.  

Het nieuwe jaar is weer begonnen! 

 De tekst van de gehele lezing kunt u hiernaast downloaden ==>