centrum voor spiritualiteit en zingeving ... omdat leven meer is …

TERUGBLIK ACTIVITEITEN 2019 JANUARI t/m AUGUSTUS

U kunt de foto's vergroten door erop te klikken.

30 augustus 2019: WANDELING 'LANGS DE GRENS NAAR KOLLEGREEND'.

Om 14.00 uur waren er 15 deelnemers aan de start in Thorn verzameld. Het weer was wel flink warm: rond de 25° maar mede gezien het frisse windje toch goed uit te houden. Jo vertelde over de rijke geschiedenis van Thorn, met zijn uitgebreid verleden. De abdij stamT uit de 10 e eeuw en de namen van de Abdissen staan vermeld op de muur bij de kerk. Binnen het domein was er ook een andere rechtsorde, zodat de Abdis in dit stukje Limburg oppermachtig was: dit bleef zo tot de Franse revolutie. Daarna werd alles verkocht en hief de overheid belastingen: per raam van een huis. Veel ramen werden toen dichtgemetseld en om dat te camoufleren werden ze wit geschilderd; zo ontstond het witte stadje Thorn. Na Thorn bewonderd te hebben gingen we richting Maasplassen, ontstaan uit grind en zilverzand winning. Er bloeiden nog veel zomerbloemen en je hebt daar mooie vergezichten. We liepen door een prachtig ongerept landschap naar Kessenich, waar ook de geschiedenis werd toegelicht. Daar werd een drinkpauze ingelast op een heerlijk koel Belgisch terrasje. Door groene velden en soms beschutte paden keerden we terug naar Thorn. Een mooie wandeling en de moeite waard om zelf nog eens terug te gaan. Met dank aan Jo voor al zijn informatie. 

28 juni  2019: WANDELING 'KALM KUIEREN LANGS DE WATERKANT

Een groep van 10 dapperen meldde zich op deze tropische middag, gewapend met zonnehoeden en extra waterflessen voor de wandeling langs de Maas bij Oost-Maarland. Als ooit een parcours goed was gekozen, kalm kuieren langs de waterkant, dan was het wel deze keer. Geen hellingen en koeling van de Maas! De galloway runderen hielden zich schuil in de schaduw en gelijk hadden ze, maar daardoor bleven ze helaas buiten ons blikveld. De przewalskipaarden van Philip Freriks hadden het water opgezocht. Halverwege de wandeling hebben we gepauzeerd om iets te drinken. Het smaakte prima en zorgde voor de nodige hydratatie om deze prachtige tocht te kunnen voltooien. Een heerlijk zomerse wandelmiddag!

21 juni 2019: VRIJWILLIGERSMIDDAG

Op de langste dag van het jaar vierden we onze jaarlijkse vrijwilligersmiddag, en het was ontzettend gezellig! Wilt u ook komen meedoen? Meer informatie over vrijwilliger worden vindt u HIER

6 juni 2019: GEURIGE KRUIDEN IN EEN KASTEELTUIN

Van het noodweer van de nacht ervoor is niets meer te merken als we met ons twaalven de IVN-tuin bij Kasteel Oud-Valkenburg bezoeken. Het zonnetje schijnt behaaglijk wanneer we hartelijk worden ontvangen door Jan de Vries, gids van het IVN. Samen met Joke van der Steen zal hij de rondleiding verzorgen. Dank zij de 80 vrijwilligers, die bij toerbeurt in de tuin werken, ligt deze er prachtig verzorgd bij. Een waar lustoord. We bezoeken eerst de 'boerentuin'. Deze staat vol met 'nuttige' gewassen, groenten, kruiden en granen die we nog kennen maar ook die we bijna vergeten waren. Joke vertelt intussen het een en ander over de toepassing van diverse kruiden en bloemen. Vervolgens gaan we de naar de Kruidentuin waar Joke ons uitleg geeft over de werking van diverse kruiden, de wijze waarop ze worden gebruikt en ze verrast ons met oude verhalen daarover. We weten intussen wat we moeten doen met een Salieblad om een geliefde voor ons te winnen, maar het is wel heel veel werk! Misschien toch maar een lekker etentje proberen... Na de rondgang door deze twee tuinen, die er zeer beslist toe uitnodigt nog eens terug te komen worden we getrakteerd op een lekkere kop koffie met een heerlijk stuk vlaai. We hebben vanmiddag veel geleerd en vooral ook genoten!

31 mei 2019: WANDELING ‘ORCHIDEEËN IN HET GERENDAL’

Het feit dat deze wandeling was geprogrammeerd op de vrijdag na hemelvaart, was er waarschijnlijk debet aan dat een aantal deelnemers zich had afgemeld, maar niettemin ging een groep van 10 wandelaars op deze prachtig zomerse vrijdagmiddag op pad. Het eerste gedeelte van de wandeling was heel pittig: flink omhoog en langdurig, maar iedereen kon het aan. Een prachtige natuur, veel mooie vergezichten. Jo had uitleg gegeven over het Gerendal als ‘droogdal’, een dal waardoor geen beek van betekenis loopt, maar dat in het verleden is uitgespoeld. In dit gehele dal komen orchideeën voor die schrale kalkgrond nodig hebben, waar geen ‘mestvervuiling’ is. We zagen veel lentebloeiers, zoals ereprijs, koekoeksbloem en groot streepzaad, maar ook in ontwikkeling zijnde galwespen, parende lieve heers beestjes en een pyamawants. In de orchideeëntuin was het een feest: zoveel orchideeën en zoveel verschillende soorten. Het leek wel een bloeiende alpenweide. Grote wespenorchis, grote muggenorchis, boskruid, het soldaatje: te veel om op te noemen. We hebben daar dan ook langere tijd aandachtig van genoten en uiteindelijk ook van het drankje erna. Wie er niet was heeft duidelijk iets moois gemist!

23 mei 2019: GEUREN DOOR DE EEUWEN HEEN - LEZING & WORKSHOP

Wat jammer dat er nog geen geurenapps bestaan voor de computer want hoe leg je geuren uit met woorden. We waren met 9 deelnemers (de 10e moest helaas wegens ziekte verstek laten gaan) in het Clemensdomein dat baadde in een heerlijk zonnetje. Joke van de Steen begon met een powerpointpresentatie in het prachtige Kerkje, waarin ze de betekenis van Geuren in de afgelopen 3 à 4 eeuwen besprak. Veel daarvan is beschreven, vooral ook in de Bijbel. Het 'recept' van de heilige olie waarmee koningen werden gezalfd luisterde nauw, evenals dat van de kruidenmengsels voor geuroffers in de tempel. In alle culturen door de eeuwen heen speelden en spelen geuren een belangrijke rol. Na een koffiepauze met een lekker stuk vlaai gingen we zelf aan de slag met allerlei etherische oliën om ons persoonlijke geurtje samen te stellen. Dat was nog niet zo simpel en de geur in de bezoekersruimte was heel bijzonder, aan het eind van de middag. Leuk, leerzaam en het rook allemaal erg lekker, maar ja, zonder geurenapp kunnen we dat dus niet met u delen....

14 mei 2019: BEZOEK AAN NATUURBEGRAAFPLAATS EYGELSHOF

Met 16 deelnemers bezochten we vandaag de natuur begraafplaats Eygelshof in Eygelshoven. Peter Bisscheroux heette de deelnemers welkom en introduceerde de locatiemanager die de rondleiding zou verzorgen. Eerst een korte inleiding over de historie van de plaats: een oude bruinkool groeve in dagbouw. Vanaf 1970 werd het terrein als natuurgebied behandeld en werd een löss laag aangebracht. Er ontstonden kleine meertjes door regenwater. Sinds 2 jaar is de bestemming veranderd naar natuur begraafplaats: het terrein moet als natuurgebied behandeld blijven. Deze bestemming zou pas veranderd kunnen worden als alle rechthebbenden daarvoor toestemming zouden verlenen. Rechthebbenden zijn de wettelijke erfgenamen van de overledenen. In de praktijk zal dat niet kunnen. De graven worden gekocht en blijven “eeuwigdurend” zoals ze nu zijn. Uiteindelijk is er ruimte voor ongeveer drieduizend begraafplaatsen voor kisten of urnen. Veel vragen van de aanwezigen werden duidelijk beantwoord. Het was prachtig weer en het werd een mooie heel rustige wandeling over het terrein: de nieuwe natuur moet zich voor een groot gedeelte nog ontwikkelen. We bleven even stilstaan om Tiny Hanssen te herdenken. Zij was lid van de programmaraad van De drie ringen en overleed op 5 januari van dit jaar. Bij de voorbereiding van dit bezoek aan de Eygelshof ontstond haar wens om hier begraven te worden: ze heeft de plaats nog zelf kunnen uitkiezen.

Na de rondleiding kregen we koffie/thee en heerlijke vla. Er werden nog vragen over de praktische gang van zaken beantwoord. Peter bedankte voor de rondleiding en de ontvangst. Een mooie middag

7 - 12 mei 2019: REIS NAAR TAIZÉ

Het zit er weer op. Wat was het een gemeleerd gezelschap en wat was het een bijzondere reis. En wat kun je veel beleven in zes dagen! Na een voorspoedige heenrit met mooi weer en een goeie chauffeur, waarbij we met ons achten, buiten de gezellige picknick onderweg, ‘ingeblikt’ in een volkswagen-bus, ruim de gelegenheid hadden elkaar een beetje te leren kennen, arriveerden we aan het eind van de middag in Cortevaix, een dorpje vlak bij Taizé waar we onze intrek namen in twee gîtes op twee minuten lopen van elkaar. Aansluitend aan onze eerste gezamenlijke avondmaaltijd hebben we  deel genomen aan het avondgebed in de Communiteit van Taizé. Er zijn nog heel wat lekkere en genoeglijke gezamenlijke maaltijden en intense ochtend- avondgebeden gevolgd. We hadden er geen van willen missen. Meteen de eerste dag na onze reis hebben we in Taizé doorgebracht, waar we uitleg kregen over de communiteit, op ons gemak de kerk (met de prachtige gebrandschilderde ramen van broeder Marc) en de crypte konden bekijken, een ‘Taizémaaltijd’ hebben ervaren, deel hebben genomen aan het middaggebed en de winkel van de communiteit hebben bezocht. Ieder werd zeer geraakt door de film die ons werd getoond, over het leven van frère Roger. Het slechte weer verhinderde ons zijn graf te bezoeken bij het oude romaanse kerkje in het dorp, maar dat hebben we de laatste dag alsnog gedaan. Buiten de gebeden en de maaltijden in de gîte hebben we de romaanse Abdij van Saint Philibert in Tournus bezocht (die dit jaar het eeuwfeest beleeft) en de middeleeuwse vesting van Brancion met eveneens een mooi romaans kerkje. We hebben een prachtige rit gemaakt door de Beaujolaisstreek en daar een cave bezocht. We kregen er uitleg over de Beaujolaiswijnen, en werden uitgenodigd om voor onze picknick de gîte van de wijnboer te gebruiken. Onnodig te zeggen dat we nu ook weten hoe de Cru’s van de Beaujolais-streek smaken. We hebben genoten van prachtige vergezichten: over de Zuid-Bourgogne, de wijnvelden van de Beaujolais en zelfs met een blik op de Mont Blanc en de naastgelegen besneeuwde toppen van de Alpen. We hebben geluncht in een typisch frans lunchcafeetje, maar zijn ook ‘zeer culinair’ uit eten geweest. We zijn in Cluny naar de Markt geweest, hebben door de prachtige oude binnenstad gewandeld en een onbeschrijfelijk uniek Houtmuseumpje in Bonnay bezocht. Toch waren de Gebeden in Taizé steeds de hoogtepunten van de dag en ieder heeft dat, op zijn eigen manier en zijn eigen tijd, als heel spiritueel ervaren. Zondagochtend hebben we het bezoek aan Taizé afgesloten met het bijwonen van de zondagse eucharistieviering, waarna we de terugreis hebben aanvaard met weer een picknick onderweg. In Luxemburg besloten we gezamenlijk de reis onder het genot van een kop koffie of ‘iets anders’ en vervolgens werd ieder weer thuis afgezet, zoals men op de heenreis ook was opgehaald. Ondanks de uiterst verschillende bloemen waaruit ons groepje bestond was het de spiritualiteit van Taizé die ons tot een prachtig boeket samenbond. Het was heel bijzonder al deze dingen met elkaar te beleven. Dank daarvoor aan alle reisgenoten! 

2 mei 2019: DRIE PARELS IN DE KROON VAN KEULEN.

Om 9.25 vertrokken we met 18 personen met de trein (op 4 Schönetageskarten) naar Keulen. Ellie Peerboom- van de Meer was onze enthousiaste en deskundige gids.

We begonnen in Keulen met koffie in het Domtreffen. Op het Domplein gaf Ellie uitleg over de opeenvolgende  periodes waarin de stad Keulen is ontstaan, over de verschillende bouwtijdvakken van de Dom en over de bouw van het Hauptbahnhof. Aansluitend bezochten we de Dom, met haar mooie ramen uit de, door Ellie benoemde, verschillende perioden, de prachtige beelden, het oude gotische altaar gedeelte en de vele overige details, die een poging tot opsomming ondoenlijk maken. Dat was de eerste parel.

Vervolgens liepen we naar de Neumarkt passage, waar we eerst lunchten en na een korte inleiding van Ellie, het Käthe Kollwitz Museum bezochten. We zagen een geweldige verzameling van etsen, houtskooltekeningen en beelden met een indrukwekkende zeggingskracht. Met series als ‘De Boerenoorlog’ en ‘De Opstand van de Wevers’. Voor veel van haar kunstwerken vond ze inspiratie bij de patiënten van haar man, die als arts werkte in arme een volkswijk. Haar sociale bewogenheid was overal te herkennen. Hun jongste zoon Peter sneuvelde op 17 jarige leeftijd in de Eerste Wereldoorlog en daarna was de dood een vast thema in haar werk. Dat was de 2e parel

Op korte afstand van het museum bevindt zich de St. Gereon Basiliek: de oudste kerk van Keulen, teruggaand op de 4e eeuw. Haar huidige vorm dateert de 12e eeuw, en ook dit was  werkelijk een parel, de derde. Vóór de kerk lichtte Ellie de geschiedenis van St. Gereon toe. De kerk heeft een overwelfd decagonaal, tien-hoekig, schip. Als je er binnen komt voel je je als het ware omarmd. Veel oude fresco’s, glas in lood ramen en een grote koepel. We hadden geluk dat we ook op het hooggelegen priesterkoor konden kijken en in de crypte.

Het was een drukke dag en best vermoeiend maar we gingen veel indrukken en kennis rijker, heel tevreden rond 17.30 uur huiswaarts met dank aan Ellie

26 april 2019: WANDELING 'HOUTLANDEN EN HELLINGEN LANGS DE GULP.  

We kwamen bij elkaar bij café de Zotte Lambiek in Teuven. Jo vertelde over het verleden van de streek, het ontstaan van het kasteel, de molen, kerk en de abdij van de Augustinessen in het gehucht Sinnich uit 1250. Na dit verhaal gingen we op weg: vooraf werd het al een wandeling met forse stijgingen genoemd. Dat hebben we geweten! Het tempo lag echter redelijk laag zodat iedereen weer op adem kon komen. Met name de Teuvenerberg was zo’n boosdoener. De inspanning werd goed gemaakt door de prachtige groene kleuren van het voorjaar, de koeien in de weiden, de lente bloemen (Salomonszegel, gele dovenetels, lievevrouwebedstro enz),  en veel mooie vergezichten op Teuven. Na de afdaling van de berg moesten via steile trapjes, smalle bruggetjes de Gulp een aantal keren oversteken en gingen daarna op modderige paden weer naar het dorp. ‘Houtlanden en hellingen langs de Gulp’ was een goede naam, voor deze wandeling. Bij de Zotte Lambiek dronken velen van ons een Belgisch biertje en genoten van de Belgisch Limburgse vla. Een prachtige wandel middag.

Tip: De eerste zondag van juli vindt in Teuven het jaarlijkse Teuvenement plaats. Er wordt gewerkt met een "Preuflap", een boekje met acht bonnen, waarmee men aan elk van de acht kraampjes iets te preuve (proeven) kan gaan halen, dit uit tien verschillende landen of regio's uit de hele wereld. Ook de carnavalsoptocht op de ‘zaterdag voor Aswoensdag’ is de moeite waard. 

18 april 2019: SAMEN ETEN & SAMEN KIJKEN: 'UNE ENFANCE'

De griep was er debet aan dat er deze laatste lunch-film minder bezoekers waren dan gebruikelijk. Veel mensen hadden zich om die reden afgemeld met als gevolg dat we met een gezelschap van 25 mensen waren. Een gezellige en lekkere lunch werd het evengoed. In ons midden was ook de Kerkraadse wethouder voor Buurtaangelegenheden Jo Schlangen. Dit afgelopen seizoen mochten we van de gemeente Kerkrade een subsidie ontvangen voor de Lunch-films in Eygelshoven, waardoor we de bijdrage voor deze activiteit heel laag konden houden. De film 'Une enfance', de laatste uit de serie "Buiten de boot gevallen', was een schrijnende, over een jongen van 13 die zichzelf en zijn jongere broertje, probeert staande te houden in een omgeving van geweld en drugs. Heel aangrijpend met een sprankeltje glimlach op het eind. De heer en mevrouw Heijdendael uit Eygelshoven, trouwe bezoekers van de filmmiddagen, bedankten de harde werkers van De drie ringen die de filmmiddagen mogelijk maken, met hartelijke woorden en een muzikale ode. Beide werden in dank aanvaard. Tot oktober!

17 april 2019: SEMANA SANTA IN MÁLAGA

Het was een zeer indrukwekkende avond, die over de Goede Week in Málaga. Groots. EN GROOT. Alles was groot: de tronen, de mantel van Maria, het aantal dragers, de lengte van de kaarsen, enzovoort.

Gedurende de hele week zijn daar processies, behalve op Stille Zaterdag, 44 in totaal. Die worden georganiseerd door broederschappen, die bij een bepaalde parochie horen. Elke broederschap heeft een troon voor Christus en een voor Maria. Honderden dragers nemen de troon op hun schouders en lopen voetje voor voetje door de smalle straatjes, onder muzikale begeleiding... Onbegrijpelijk hoe ze daar een bocht kunnen nemen.

Ze worden voorafgegaan door boetelingen, herkenbaar aan hun puntmuts. In eerste instantie denk je aan de Ku Klux Klan, maar dit is het tegenovergestelde.

Eerst vertelde Orma de Graaf kort over de geschiedenis van Spanje, met name van Andalusië, en over het ontstaan van deze traditie. Soms was het ontroerend, bijvoorbeeld als een vrouw vanaf haar balkon Maria toezong met een treurige saeta. Dan keek je naar de glazen tranen op het Mariabeeld en je wist: moeders onder elkaar, ze deelden hun leed.

Zo ook de slotfase, dan naderden de tronen van Moeder en Zoon elkaar, en leek het op een ballet van 500 dragers en twee tronen. Onvergetelijk. En dan de mantel van Maria: tien maanden lang steekje voor steekje geborduurd, met gouddraad.

Was dit nu kitsch? Carnaval? Een geloofsbelijdenis? Het was een combinatie van devotie, cultuur en folklore, en Orma merkte terecht op dat het niet nodig was daaruit te kiezen. Bij al die prachtige filmfragmenten stoorde wel een één dingetje: de duizenden flitsende telefoontjes die in de lucht werden gehouden. Waarschijnlijk was het vijftig jaar geleden nóg mooier en devoter.

En dan nog de pauze: we werden getrakteerd op 'de smaak van Málaga', een drankje met Spaans hapjes, in overvloed. Samengevat: de wegblijvers hebben heel wat gemist

10 april 2019: VAN AAD DE HAAS NAAR DOM VAN DER LAAN

Met een mooi lentezonnetje kwamen we aan bij de kerk van Wahlwiller, vooral bekend door de kruisweg- en muur schilderingen van Aad de Haas. Onze gids vertelde ons over de levensloop van deze schilder die werd opgeleid aan de Rotterdamse Academie voor Beeldende Kunst. Zijn kunstwerken werden door de Duitse bezetter in beslag genomen en samen met zijn vrouw dook hij onder in Limburg. Hij was bevriend met pater Mathot die hem de opdracht gaf de kerk van Wahlwiller te schilderen en van een kruisweg te voorzien. Zijn stijl van schilderen ondervond veel weerstand van de plaatselijke bevolking en in 1949 werd de Kruisweg op bevel van Rome verwijderd. In 1981werd ze weer herplaatst op initiatief van bisschop Gijsen, nadat de kerk vochtvrij gemaakt was. Nu is kerk met de Kruisweg voor veel mensen een vorm van inspiratie. Alle figuren in de kruiswegstaties zijn tot hun essentie teruggebracht. 
Het luisteren naar de gids en het bijna beschouwend aanwezig zijn, brachten uiteindelijk een bijzondere kijk op de figuur van Jezus en de gebeurtenissen die worden uitgebeeld. In de uitleg werd ook de symboliek in kleuren en personen en hun verhouding tot elkaar voelbaar. 
Een mondharmonicaspeler in het gezelschap speelde melodieën die goed aansloten bij deze sfeer en bij de vastentijd in het kerkelijk jaar. 
Een beetje stil geworden dronken we daarna koffie met vla en begaven ons vervolgens naar de abdij ‘De Benedictusberg’ van Mamelis. De abdijkerk stond bij de eerste aanblik bijna lijnrecht tegenover de kerk van Wahlwiller: een uiterst sobere bouw. De indeling van de ruimte en de manier waarop alle aspecten van de bouw met elkaar verbonden zijn en elkaar beïnvloeden, zijn kenmerken van haar stijl: een plastische stijl. De kerk werd gebouwd door architect dom Hans van der Laan, ook benedictijn, die ook de bij elkaar passende indeling verzorgde en daarmee alle verhoudingen precies op elkaar af stelde.
De benedictijner monnik die ons rondleidde toonde ons waarin deze bijzonder architectuur zichtbaar werd: zeer sober en uitnodigend tot rust en meditatie. Daarnaast vertelde hij over het leven van de monniken, hun dagindeling aan de hand van de gebedsperiodes van hun dagelijkse gebeden, hun bewust vasthouden aan het kerk-latijn en de oude sobere benedictijnse leefstijl.  We maakten de vespers/ het avondgebed mee, waarin de psalmen op gregoriaanse wijze gereciteerd werden. 
Heel boeiend om dat geheel op deze manier mee te maken. Iedere deelnemer ervoer wel iets wat persoonlijk raakte. Kortom: een spirituele en inspirerende middag.

2 april 2019: LEERGESPREK OVER HEIDEGGER

Zoals de tekst in de aankondiging al aangaf gaf was dit geen gemakkelijke kost. Met veel bevlogenheid liet Rob Pauls ons kennis maken met een filosofie die vóór Heidegger niet bestond. 
Een kernthema is het simpele ’da’ (‘er’), in de betekenis van ‘dasein’ (er zijn). Dat ‘er zijn’ komt terug in alles wat de mens kan ervaren en dat kunnen ervaren is de enige toetssteen voor de mens. Daarbij komt dan tegelijk de vraag naar ‘het zijnde’ van het zijn en het kennen en accepteren van je eigen ik.. Die vraag kan eigenlijk alleen gesteld worden in relatie met het begrip ‘tijd’. Zijn belangrijkste werk is dan ook: ‘SEIN UND ZEIT’. Zijn benadering van al deze facetten leidde tot een aantal in de taal niet gekende begrippen waardoor nieuwe vrijwel onvertaalbare woorden gebruikt werden: één van de redenen dat zijn werken zo moeilijk leesbaar zijn. Je moest immers de betekenis van deze begrippen gevoeld en ervaren hebben vóór je ze kon begrijpen. Rob liet ons een aantal van deze begrippen als het ware aanschouwelijk ervaren: soms vaak zeer persoonlijke gebeurtenissen: bv als het verliezen van de tijd als je ernstig ziek ligt en de terugkeer daarvan als je weer beter wordt. Ook worden een aantal indrukken vaak niet direct begrepen maar komt er som na een zekere ‘rijping’ het begrip: nu weet ik het over gaat.

Door de grote aandacht schoven koffie en eindtijd een stuk op, maar de vla smaakte des te beter.

De bezoekers gingen tevreden, maar zoals al voorspeld, met nieuwe vragen naar huis. Met veel dank aan Rob!

29 maart 2019: WANDELING: VLAKKE VOETTOCHT DOOR DE HEERLICKHEIT

Op deze prachtige lentedag wandelden we in de Heerlickheit Montfort. Er was deze keer gekozen voor een ‘platte wandeling’, om mensen die moeilijk in de heuvels kunnen wandelen ook een kans te geven om mee te gaan. Daar werd graag gebruik van gemaakt er waren dan ook heel wat wandelaars op af gekomen. 

Voor het begin lichtte Jo Wierts de geschiedenis van Montfort in de Tweede Wereldoorlog toe. Juist gelegen boven de lijn Susteren duurde het 3 maanden langer voor Montfort werd bevrijd na een periode van zware bombardementen. In een massagraf werden 186 slachtoffers begraven, vaak hele families. Er staat nu een indrukwekkend monument. Ook is Montfort archeologisch interessant met de ruïne van een kasteel uit de 12e eeuw, dat deels is gerestaureerd. Het is bovendien een heel oude vestigingsplaats. Alles bij elkaar voldoende redenen om dit gebied uit te zoeken voor vandaag.

We wandelden in een schitterend gebied met veel bos, lichte zandduinen en open landbouwgebied. Het landgoed Rozendaal en boerderij Koningshof zijn in bezit van het Limburgs landschap dat ze beheert en verhuurt. We liepen door Reigersbroek, voorheen een moerasgebied. De Vlootbeek stroomt er nu doorheen en voert veel water af. We konden de rust van het nog echte platteland voelen. Langs de camping keerden we weer terug en lesten onze dorst in ‘Aetkefee Ane Kèrk’. Prachtig.!

21 maart 2019: SAMEN ETEN & SAMEN KIJKEN: LOVING VINCENT

Ook deze keer was er weer een groot gezelschap aanwezig in het Sint Jansheem in Eygelshoven. We zaten met 40 mensen aan tafel en later schoven er nog 3 personen aan om naar de film te kijken. Het bleek eens te meer dat het gezamenlijk gezellig en lekker eten hogelijk wordt gewaardeerd. We hadden ook weer een prachtige film op het programma staan. De volledig met de hand geschilderde film 'Loving Vincent' (liefs, Vincent). Het team dat Loving Vincent heeft gemaakt, dat bestond uit 125 professionele olieverfschilders, is jarenlang bezig geweest om meer dan 120 schilderijen van Vincent van Gogh opnieuw te verbeelden in olieverf. in de stijl van Vincent en geschikt te maken voor de film. Elk van de 65000(!) beelden waaruit de film is opgebouwd is een olieverfschilderij. De beelden van de film waren dan ook indrukwekkend schitterend. Maar..... heel jammer was dat het met geen mogelijkheid lukte om de vertaling te activeren (ondanks de voorbereidingen die thuis waren gedaan, en waar alles gewoon werkte....). Uiteindelijk hebben we maar besloten om de film, die in Iers-Engels wordt gesproken (en gelukkig niet al te veel tekst bevat) zonder ondertiteling te vertonen. De film werd steeds even stil gezet om Orma de gelegenheid te geven de teksten samen te vatten. Het blijft erg jammer, maar op deze manier heeft toch iedereen het verloop van het verhaal heel behoorlijk kunnen volgen, en aan de schitterende beelden, waar de film om begonnen is, deed het gelukkig niets af. Het is evengoed een plezierige middag geworden met een groep deelnemers die tegen een stootje kon! Achteraf werd nog geanimeerd nagepraat bij een kopje koffie met Hamansoren die waren gebakken voor de lezing van de avond tevoren. Op 18 april de laatste film alweer van dit seizoen.

20 maart 2019: HET BOEK ESTER EN HET JOODSE POERIMFEEST

Op deze avond van het joodse Poerim of Lotenfeest, waren we in het Sint Jansheem in Eygelshoven bij elkaar met 23 belangstellenden. Pastoor Marc Heemels onderwees ons in het boek Ester, het boek uit het Eerste Testament dat verbonden is met het Poerimfeest en het enige boek in de Bijbel waarin God niet wordt genoemd. Of Hij er wel of niet is, was een van de vragen die voor ons lag. Het ging over Ester, koningin tegen wil en dank die haar positie durfde te gebruiken om haar volk te redden. Het ging over een reeks van (schijnbare?) toevalligheden die de gebeurtenissen bepaalden. En het ging over de onzichtbare hand van God en de eigen verantwoordelijkheid van mensen die onlosmakelijk bij elkaar horen. Ze zijn beide nodig om zaken ten goede te keren, maar zelfs dan lukt dat niet altijd. Het ging over de onophoudelijke strijd tussen het goede en het kwade, in de wereld en in onszelf. Het was een boeiende avond met een heel boeiende spreker die na afloop door het gehoor met een spontaan applaus werd bedankt en Hamansoren (traditionele Poerimlekkernij) bij de koffie. Velen zullen zeker de bijbel nog eens ter hand nemen om het boek Ester opnieuw te lezen.

12 maart 2019: WORKSHOP ZENTANGLE

Tegen het decor van het immer prachtige kerkje in het Clemensdomein volgden we met het maximale aantal van 10 deelnemers een workshop ZENTANGLE, onder de bezielde en bezielende leiding van Agnes de Pont. Voor de pauze leerde ze ons een aantal basistechnieken die we na een pauze met koffie en vlaai, onder heerlijk rustgevende muziek, konden gaan toepassen tijdens onze 'tekenmeditatie'. Na een bijzondere ervaring en een leuke, leerzame en welbestede middag, waarvan de foto's verder verslag doen, gingen we met een basis-werksetje naar huis.

7 maart 2019: 'MARIA MAGDALENA' DE FILM VAN HAAR LEVEN

Ter gelegenheid van Internationale Vrouwendag, die dit jaar het thema HELDINNEN heeft, zagen we de film: MARIA MAGDALENA uit 2018 van de regisseur Garth Davis

Het verhaal van Maria Magdalena heeft in de loop van de eeuwen gefascineerd. Het is keer op keer verteld en her-verteld. Ze is verguisd, verheerlijkt en gemystificeerd, in alle gevallen een teken van haar belang. In 591 verklaarde paus Gregorius de Grote haar tot prostituee. In 2016 heeft Paus Franciscus haar erkend als Apostola Apostolorum (apostelin van de apostelen). De film die we deze avond hebben gezien en die dateert uit 2018 brengt dat apostel-zijn prachtig in beeld. We zien een sterke vrouw die haar eigen weg kiest. Tegen de tradities van haar familie en haar volk weigert ze zich te laten uithuwelijken, volgt ze haar roeping en sluit ze zich aan bij Jezus en zijn volgelingen. Ook daar moet ze haar plek zoeken, want de volgelingen van Jezus staan immers in dezelfde traditie, waar vaders, broers en echtgenoten beschikken over het leven van vrouwen. Toch zien we haar sacramenten toedienen, naast de overige apostelen. Ze doopt en ze zegent. Ze absorbeert de woorden en daden van de rabbi en probeert zijn boodschap te begrijpen en zich voor te stellen hoe het Koninkrijk van God er uit ziet. Hoe het voelt.  

Het is een film vol begrip. Begrip voor tradities, begrip voor keuzes. En een film over wanbegrip. En van begrip voor dat wanbegrip. Een film over mensen. Een film over de noodzaak van vergeving en de moed niet opgeven. Het is een prachtig verhaal, prachtig verfilmd met prachtige muziek. Een film die blijft hangen, die uitlokt tot nadenken, napraten of juist stil tot je laten doordringen.

We deelden deze mooie avond met bijna 40 bezoekers.  

21 februari 2019: SAMEN ETEN & SAMEN KIJKEN: LIEFDE IS AARDAPPELEN

Met het maximale aantal deelnemers keken we deze middag naar de documentairefilm LIEFDE IS AARDAPPELEN van Aliona van der Horst. Deze gaf een schrijnend beeld van het gewone Rusland onder het Stalin-regime en van de wijze waarop de verschillende leden van haar familie die periode had ondergaan en overleefd, maar ook van de beschadigingen die elk van hen had opgelopen en doorgegeven aan de volgende generatie. De intieme manier van filmen maakte dat er geen ontkomen aan was en zonder uitzondering waren de aanwezigen zeer onder de indruk. Als voorproefje op deze Russiche film hadden we bij de lunch geen aardappelen maar wel borsjstj en russische kooltaart gegeten, en ook dat viel in goede aarde. Al met al weer een heel mooie middag!

13 februari 2019: BUITEN DE BOOT IN DE BIJBEL   

Het was weer een heel bijzondere middag. Pastor Brouwers wist zijn verhaal over de Bijbel te doorspekken met verhalen en gebeurtenissen uit zijn eigen pastorale praktijk.  De Bijbel, dat zijn voor hem verhalen, en ook zelf is hij een groot verhalenverteller.      Met een nieuwe kijk op dingen die ons schijnbaar vertrouwd zijn. Eerst werd onderzocht wat dat eigenlijk betekent, buiten de boot gevallen. Daarna legde hij het verschil uit tussen een parabel en een allegorie: bij een parabel gaat het alleen om de clou, de rest van het verhaal in niet meer dan de route daar naartoe. Hij vertelde hoe verhalen hun werk doen: ze maken dingen bij ons los en laten ons vrij in de manier waarop de we daarmee omgaan. Dat werkt verhelderend en bevrijdend.

Na de pauze werden we verrast met projecties van het altaar uit de voormalige kerk in Kunrade. Al die afbeeldingen sloten perfect aan op het thema.

En… hij heeft toegezegd volgend jaar terug te komen, wat met luid applaus werd begroet. Op de een of andere manier weet pastor Brouwers een huiselijke sfeer op te roepen, met de versnapering in de pauze erbij was dus ook nog gezellig! 

31 januari 2019: NATIONALE GEDICHTENDAG - 'VRIJHEID'

Een cel is maar twee meter lang en nauw twee meter breed…..”

Vanmiddag liep Liesbeth Vonhögen met ons door de verschillende soorten oorlogspoëzie. Een paar gedichten zoals bovenstaand van Jan Campert, kwamen uit de oorlog zelf. Zij heeft voor haar promotie onderzoek gedaan naar oorlogspoëzie van na de Tweede Wereldoorlog. Mensen verwoordden in de eerste periode na de oorlog hun eigen herinneringen. Aanvankelijk herinneringen opgedaan als volwassene, latere poëzie weerspiegelde de kinderherinneringen. Veel later kwamen de gedichten geschreven door de slachtoffers over hun trauma’s en pijn. Liesbeth sloot af met de gedichten over oorlogen van nu en ons leven in Nederland in vrede.

De buitengewoon boeiende lezing was in het prachtige kerkje van het Clemensdomein in Oud-Merkelbeek.

Daarna was er koffie en thee met vlaai in het bezoekerscentrum en hadden we tijd om vragen te stellen aan de inleidster. Een van de aanwezigen droeg een gedicht voor van Titus Brandsma dat veel indruk maakte op alle aanwezigen.

De poëzieweek is prachtig begonnen in Merkelbeek. 

de gedichten die deze middag zijn besproken en voorgedragen vindt u HIER ==>


190131KR GEDICHTEN.pdf (156.46KB)

17 januari 2019: SAMEN ETEN & SAMEN KIJKEN : MOONLIGHT

Wat fijn dat de ruimte van de kerk in Eygelshoven zich ervoor leent om met maar liefst 38 mensen gezellig samen te eten. Het was dan ook weer een geanimeerde maaltijd! Vervolgens zagen we de derde film uit deze reeks en de eerste van het nieuwe jaar. Een pittige film, daar was iedereen het over eens:"Buiten de boot vallen" is geen vrolijk thema. Maar het was een prachtige film. Knap geacteerd, bijzondere muziek, mooi gefilmd. Een verhaal over 'worden wie je bent', over eerlijkheid, loyaliteit en onvoorwaardelijke liefde. Een film over de mooie en lelijke kanten van echte mensen, zonder oordeel. En hoop op het eind. Alweer benieuwd naar de volgende film!

12 januari 2019: De drie ringen - lezing: dhr. Theo Bovens (gouverneur van Limburg)

Theo Bovens, onze gouverneur hield vanmiddag de jaarlijkse De drie ringen-lezing waarmee we traditiegetrouw het nieuwe jaar beginnen.

In een overvolle, maar heel gezellige hal van de Protestantse Pelgrimskerk in Brunssum, luisterden een kleine 100 mensen ademloos naar Theo Bovens die vertelde hoe hij is opgegroeid in een RK-gezin zoals velen van de aanwezigen en gegrepen werd door de Bergrede van de heer Willem Aantjes, die deze sprak bij de start van het CDA in 1975. Het Katholiek Sociaal Denken is tot op de dag van vandaag een belangrijke inspiratiebron voor de heer Bovens. Als gouverneur of bewoner van een wijk, als bestuurder of lid van een familie, als Limburger of brancardier in Lourdes, in al deze verschillende rollen, probeert hij verbindingen te leggen tussen de verschillende groepen in onze samenleving. Verbindingen op basis van gelijkwaardigheid en wederkerigheid.

Na een aantal vragen vanuit de groep toehoorders, werd de gouverneur bedankt voor zijn inspirerende en eerlijke verhaal. Vervolgens was er een hapje en een drankje en konden de aanwezigen elkaar een goed nieuw jaar wensen. Ook bij De drie ringen is 2019 nu begonnen! We gaan er iets moois van maken!

De tekst van deze lezing kunt u hiernaast downloaden ===>

12-01-2019_drie_ringenlezing.pdf (107.97KB)