centrum voor spiritualiteit en zingeving ... omdat leven meer is ...

TERUGBLIK ACTIVITEITEN 2018 JULI - DECEMBER 

U kunt de foto's vergroten door erop te klikken.

15 november 2018: SAMEN ETEN & SAMEN KIJKEN: 'JIMMY'S HALL'.

Een fijne ruimte met gezellige aankleding, een lekkere lunch met pompoensoep en poetes, een prachtige aangrijpende film die aanleiding gaf tot napraten bij een kop koffie en een geanimeerd gezelschap van een kleine 40 bezoekers die weer een heel prettige middag samen doorbrachten. We waren zo in beslag genomen door dit alles en elkaar dat niemand er aan heeft gedacht foto's te maken. ...

14 november 2018: VERVOLGING VAN SINTI & ROMA IN NEDERLAND TIJDENS WOII 

Het was fijn Dr. Van Rens weer in ons midden te hebben. Deze avond vertelde hij over de vervolging van de Sinti (zigeuners) tijdens de Holocaust. Dat deed hij in drie fasen: eerst de vervolging in het Derde Rijk, daarna in Nederland, tenslotte in Limburg.

Het meest opvallende verschil met de Jodenvervolging: de joden werden vervolgd van bovenaf, de zigeunervervolging kwam van de basis: van de gewone burgers die van hen af wilden.

Wat betreft Limburg: de burgemeesters speelden een nogal verschillende rol. Toen zij lijsten met zigeuners binnen hun gemeente moesten inleveren, maakten sommigen een iets te lange lijst, anderen, zoals burgemeester Van Grunsven in Heerlen, verklaarden geen zigeuners in hun gemeente te hebben. Niet geheel in overeenstemming met de werkelijkheid!

Herman van Rens besloot deze indrukwekkende voordracht met het verhaal van de familie Steinbach uit Beek, wier dochter Settela alom bekend is als “het meisje uit de trein”.

Bij het dankwoord werd ook nadrukkelijk mevrouw Annelies van Rens betrokken voor haar bijdragen aan het werk van haar echtgenoot. 

6 november 2018: BEZOEK AAN DRIE PARELS IN DE KROON VAN AKEN

We startten om 11 uur met een inleiding door Peter Bisscheroux bij de kapel op het Ostfriedhof: een korte uitleg over historie van Aken en de vele oude grafmonumenten en kerkhof-symbolen. Daarna een rondwandeling over één van de oudere delen van dit kerkhof met toelichting over een aantal graven, door Peter Bisscheroux en Gard Verstegen. Het was prachtig weer en dat voegde veel toe.

Vervolgens een smakelijke lunch in de Turkse Kennedybar.

Rond 14:30 uur werd door de voorzitter van het kerkbestuur een rondleiding door de Frohnleichnamkirche verzorgd, die gebouwd werd door de bekende architect Rudolf Schwarz. Uiterst modern voor die tijd, riep deze kerk veel tegenstand op want destijds bouwde men alleen neogotisch of neo-romaans. Door de uitleg begrepen we veel beter de bedoeling die de architect had met de sobere aanpak in zwart-wit. De enige oorspronkelijke kleurendelen waren de minutieus met handwerk aangebrachte kruiswegstaties, maar ook hier was gekozen voor heel gedragen kleuren.

Tenslotte rond 16:00 uur volgde een rondleiding in de St Josef Grabeskirche, gelegen tegenover de ingang van het Ostfriedhof, die werd verzorgd door de lokatiemanager. Een neogotische kerk, overbodig geworden door de afname in het kerkbezoek. Door architecten is een groot aantal ‘steles’ opgesteld, waarin urnen geplaats kunnen worden: de eerste kerk in Duitsland die gebruikt werd voor dit doel. Vóór in de kerk is een ruimte ingericht voor het houden van voor diensten. De ramen in zowel deze kerk als in de Frohnleichnamkirche, zijn ontworpen door de bekende Duitse glazenier, prof. Ludwig Schaffrath, wiens urn ook in deze kerk bewaard wordt.

Toch wel vermoeid door de drukke dag gingen we tevreden en verrijkt door de drie parels huiswaarts.

30 oktober 2018: VOLKSDEVOTIE EN DE OFFICIËLE KERKLEER

We waren met ons gezelschap voor het eerst te gast in de sfeervolle en mooi verzorgde parochiezaal van de Heilige Petrus en Paulusparochie in Schaesberg, waar Riny van Vlijmen en Jan Leemans een lezing voor ons verzorgden over geschiedenis van de moeizame relatie tussen volksdevotie en de officiële kerkleer. Deze  werd door hen zo goed en duidelijk weergegeven dat men de logica in de opeenvolgende fases goed kon zien en begrijpen. Zo zagen we bijvoorbeeld dat het heel logisch was dat iemand als Luther in zijn tijd zou opstaan.

In het 2e gedeelte na de geanimeerde pauze, was er ook de herkenning van veel dingen die we zelf nog hebben meegemaakt. Ook hier weer de logica. De dingen gingen zoals ze wel moesten gaan.

Er was bij het geboeide gehoor veel waardering voor Riny en Jan, met name voor het vele werk van de voorbereiding, de mooie beelden en de goed op elkaar afgestemde presentatie: Chapeau! 

26 oktober 2018: WANDELING: 'VERGEZICHTEN EN HOLLE WEGEN'

Terugblik op een wandeling met Jo bij Vijlen. We waren voorbereid op een wandeling met regen en een flinke herfstwind. Zoals zo vaak kregen de thuisblijvers ongelijk: het weer was wel donker, soms ook opklaringen maar geen regen en ook de wind viel mee door het beschutte traject. Daarbij gaf het hoog gelegen Vijlen al direct naar alle kanten mooie vergezichten. Jo gaf kopieën van het traject en lichtte dit van tevoren toe: via Harles naar Holset. Dan het Holsetterbos: het enige bos in Nederland dat nog authentiek een geriefhoutbos is, waar omliggende bewoners nog kaprechten hebben. Daarna het Malense bos, een stukje van het Vijlenerbos en weer terug naar de kerk van Vijlen. Het was zoals vooraf beloofd een pittige wandeling: constant stijgen en dalen. Mooie herfstkleuren, één plaats veel vliegenzwammen, tamme kastanjes en veel struiken met bessen waren tekenend voor het herfstseizoen. Het kerkje van Holset was open en bijzonder om te zien. Nog een pelgrimskerk van St Genoveva van Parijs. Op het kerkhofje zijn in de zomeravonden de geluiden van de zeldzame vroedmeesterpadden te horen. En ook weer mooie vakwerkhuizen Na een drankje in 'A gene Kirk', gadegeslagen door de vele heiligenbeelden, gingen we weer opgefrist naar huis. Heerlijk! 

25 oktober 2018: BLOEMBINDEN ROND ALLERZIELEN

Zoals ieder jaar kwamen we ook nu weer bij elkaar om samen een bloemstuk te maken voor onze dierbare overledenen. Aangezien Trudy, de bloembindster en herboriste uit de voorafgaande jaren, niet meer in de gelegenheid was, nam Orma de Graaf deze workshop op zich.

We waren met 8 dames die zich bij binnenkomst verwonderden over de enorme hoeveelheid en diversiteit van materialen die Orma samen met Odile verzameld had. Alle materialen stonden keurig geordend op de tafels en er was al heel wat voorwerk verricht. Op iedere werkplek lag het nodige gereedschap klaar zodat na een korte inleiding van Orma, met een kopje koffie of thee en een stukje gebak, we aan de slag konden. Het was heel bijzonder om die rijkdom te verwerken tot een mooi bloemstuk en als je om je heen keek te zien, hoe geconcentreerd iedereen bezig was. De resultaten mochten er dan ook zijn dankzij de inspirerende leiding van Orma. De foto’s getuigen hiervan.

Een workshop die zeker weer voor herhaling vatbaar is. 

18 oktober 2018: SAMEN ETEN & SAMEN KIJKEN 'LA FAMILLE BÉLIER'

Nadat we eerst gezellig en lekker samen hadden geluncht keken we met de groep van 36 tafelgenoten de eerste film in de nieuwe serie "SAMEN ETEN & SAMEN KIJKEN, die we in samenwerking met de BIB (Buurt Initiatief op de Bossen) organiseren. De film,'LA FAMILLE BÉLIER', was gekozen vanwege het jaarthema van De drie ringen: BUITEN DE BOOT. We zien de 16 jarige Paula buiten de boot vallen in haar, liefdevolle, gezin omdat zij als enige, in het overigens dove gezin, kan horen. De verantwoordelijkheden die ze daardoor op haar 16e al op zich moet nemen, zijn heel anders dan die van haar klasgenoten. Het gezin als geheel valt weer buiten de boot in de horende samenleving. Tegen die achtergrond zien we hoe dit jonge meisje zich ontwikkelt naar zelfstandigheid en hoe haar ouders haar moeten gaan loslaten. Universele vragen, twijfels, pijn en groei die met gebruikmaking van de mooie muziek van Michel Sardou heel herkenbaar in beeld werden gebracht. Hier en daar werden wat traantjes weggepinkt. Achteraf, bij een afsluitend kopje koffie, was ieder het erover eens dat we naar een prachtige film hadden gekeken. Tot slot trakteerde de heer Heijdendael ons nog op mini-mondharminicaconcert.

10 oktober 2018: HOE - EIGENTIJDS - OM TE GAAN MET BIDDEN

Het was een genoegen pastor Huub Schumacher weer in ons midden te hebben. Op zijn eigen, authentieke wijze, met af en toe dat gemoedelijke Brabants accent, wist hij een complexe zaak begrijpelijk te maken. Die complexe zaak was “bidden”.

Hij onderscheidde twee soorten bidden: het echte bidden, door er steeds voor de ander te zijn als de handen van God, en het meditatieve bidden. Het tweede zet ons op het spoor van de oerliefde. En deze oerliefde, ook wel God genoemd, inspireert ons tot het echte bidden. Steeds moeten we dat middelpunt opzoeken, door regelmatig de liturgie te vieren, door meditatie en lezingen.

Maar we mogen de rozenkrans van oma niet kleineren: ons hart is groot genoeg voor verleden, heden en toekomst.  

 6 oktober 2018: VRIENDENMIDDAG 'EEN KIJKJE ACHTER DE MUREN VAN KLOOSTER WITTEM'

Peter Bisscheroux heette de aanwezigen welkom, bedankte hen voor hun donaties en onderstreepte het belang van die bijdrage waarmee een aantal kosten van De drie ringen betaald kunnen worden: onder andere een bijdrage aan het tot stand komen, de drukkosten en de verzending van de programmaboekjes. Als tegenprestatie wordt exclusief voor de vrienden jaarlijks de Vriendenmiddag georganiseerd.

Daarna werd de groep van rond de 50 deelnemers in twee delen gesplitst en werden we door 2 deskundige gidsen door het klooster van de paters redemptoristen rondgeleid. Vol humor en enthousiast werd het verleden en het heden van klooster Wittem toegelicht. De mooie kloostergangen, de prachtige bibliotheek, de warme herfsttuin, de barokke kloosterkerk, met de tombe van kardinaal van Rossum, de ondergrondse grafkapel, de nieuwere bedevaarskapel, en uiteindelijk de refter, waar we koffie/thee met vla kregen voorgezet. Het mooie weer maakte het geheel nog feestelijker. Een pluimpje voor de vrijwilligers van het klooster van Wittem voor hun zorg rond dit complex. De toekomst is onzeker, voor een deel van de gebouwen wordt een andere bestemming gezocht. Tot slot bedankte Anny Vaessen de aanwezige vrienden evenals de gidsen. Daarbij wees ze nog op de komende activiteiten van De drie ringen en het aanwezige foldermateriaal Al met al een heel geslaagde, mooie middag. 

28 september 2018: WANDELING: 'PANORAMA'S LANGS DE LAND VAN HET LAND

We wandelden in en rond Banholt. Voor de Lourdesgrot daar vertelde Jo over het ontstaan van het dorp. Het ligt op het plateau van Margraten. De Banholterheide staat bekend als het eiland van Banholt: gelegen tussen de twee Maasarmen. De naam: in het dialect Tebannet en ook die van het nabijgelegen Terhorst hebben te maken met bosbegroeiing. De Gerlachus-kerk van Banholt uit de 19e eeuw kreeg in 1933 een bijzondere toren met een zadeldak, zeldzaam in Limburg. In het dorp en soms ook bij meer afgelegen boerderijen was veel vakwerk te zien. We liepen door mooie holle wegen en over het vlakkere plateau, waar de aardappelen nog niet gerooid waren. Het was wat donker weer, juist geen regen, maar toch heel mooi om te wandelen. Onderweg raapten we kastanjes en noten. Weer bij het dorp keken we nog op het kerkhof waar alle grafkruisen uit eenvoudig hout bestonden waar dan variabele platen met familiegegevens ophingen. Tenslotte nog een bezoek aan het dorpscafé. Een mooie middag op een plaats waar je anders niet zo vlug komt. 

15 september 2018: FEESTELIJKE SEIZOENSOPENING

Dankzij een royale gave van de Rotaryclub Heerlen kon er weer een feestelijke seizoensopening worden gepland. En feestelijk werd het!

Na de opening door Nelleke de Kruik, voorzitter van De drie ringen, waarin ze het nieuwe Programma en het jaarthema “Buiten de Boot” toelichtte, bracht verteller/zanger Kees Posthumus samen met accordeonist Juul Beerda “Armoede, de musical” op de planken. Verbazingwekkend hoe zij een beladen thema als armoede zo vrolijk konden brengen. Verrassend was het feit dat ze er verwijzingen naar het nieuwe Programma van De drie ringen hadden verwerkt. Met humor, zang, een origineel decor, en de hulp van het publiek werd het een mooie middag. Met een indrukwekkende slot-apotheose, waar een deel van het publiek op het podium werd toegezongen door de rest van het publiek.

Kortom, een fraaie voorstelling, met dank aan de Rotary, Kees, Juul en de talrijke toeschouwers.

13 september 2018: BEZOEK AAN LEER-WERKBEDRIJF RELIM

Door wegwerkzaamheden was het lastig om met de auto te vinden waar we precies moesten zijn. Terwijl deze plaats toch een begrip in de regio is;  de vroeger OVS (ondergrondse vakschool) van de Staatsmijn Wilhelmina, met daarvoor op het terrein de gedachteniskapel voor alle onder- en bovengrondse dodelijk slachtoffers van mijnongevallen.

Na de ontvangst met koffie/thee kregen we een uiteenzetting over het ontstaan en de historie van de Relim organisatie: een ‘leerwerkbedrijf’. De binding met het mijnbedrijf van vroeger is nog blijvend in en buiten het gebouw aanwezig. Relim komt voort uit de organisatie ‘der Sjtiel’. Deze naam ‘stut’, gebruikt om ondergrondse mijngangen op maat te stutten, werd een metafoor voor de op het individu gerichte ‘stut’ die de cliënten hier nodig hebben om deel te kunnen nemen aan het werk, als belangrijke invulling van hun leven.

Dit alles wordt uitgevoerd onder het motto van Relim: ‘beter door werk’ met aandacht en zorg voor de moeilijkste cliënten, waarvoor het een laatste redmiddel is.

Toegelicht werd hoe hier mensen die ver van de arbeidsmarkt staan stap voor stap worden begeleid. Soms tot ze uiteindelijk echt in de arbeidsmarkt kunnen meedoen, maar vaak is ook een meer of minder blijvende beschermde functie binnen dit leerbedrijf het hoogst haalbare. Het was bijzonder om vervolgens rondgeleid te worden door de heer Nick Custers en zijn medewerker Robert, die zelf als cliënt binnen Relim is geplaatst, door de verschillende werkplaatsen en op het buitengebied. Daar bezochten we de indrukwekkende gedachteniskapel waar de namen van de vele honderden mijnwerkers staan vermeld. Ook bekeken we de ingang van de vroeger leermijn voor de OVS-ers. Het bijzondere zat voor een belangrijk deel in de passie en enthousiasme waarmee een en ander verteld werd, vaker toegelicht door cliënten en begeleiders.

Na koffie/thee en vla zagen we nog beelden uit het vroegere mijnverleden. Goed om het heden en het verleden met elkaar te blijven verbinden. Een bijzondere middag. 

3 augustus 2018: WANDELING: 'SCHWEIBERGER FRUITHÖFKES'

Op deze tropische vrijdagmiddag trotseerden 10 wandelaars de hitte voor de laatste wandeling van het seizoen 2017-2018. In de schaduw van een flinke boom en onder het genot van een verkoelend windje vertelde Jo over de geschiedenis van de Sint Jan de Doperkerk, de Johanniter Orde en de Schweiberger vakwerkhuizen. De route, die vanwege de hoge temperatuur was ingekort, voerde een stukje door het open veld en vervolgens door het bos tegen een flinke helling op, maar gelukkig was ook hier het windje weer genadig. Bovendien werd de klim beloond met prachtige panorama’s met onder meer zicht op de kerk van Vijlen. In het bos waren de plaatsen aangeduid, waar in WOII twee gevechtsvliegtuigen zijn neergestort.

Ondanks de inkorting mochten de beloofde 14 vakwerkhuizen natuurlijk niet ontbreken. Maar daarna was het de hoogste tijd om, na een mooie wandeling, terug te keren naar Mechelen voor heerlijk verfrissend drankje. 

6 juli 2018: WANDELING: 'BEEKDALROUTE'

Met een vijftiental wandelaars doorkruisten we het natuurgebied dat is ontstaan nadat in 1990 de Geleenbeek werd gezuiverd. Deze was ernstig vervuild geraakt als gevolg van langdurige lozing van afvalwater door de staatsmijnen Emma en Hendrik. Samen met de loop van de oude mijnspoorbaan vormde dit dal het traject van onze route.

Er werd gestart bij de Alfabrouwerij in Thull, gewandeld langs de Mulderplas, dan in de buurt van Schinnen omhoog om uiteindelijk weer terug te komen bij Brasserie de Muldermolen.

Voor wie de mijnperiode niet heeft meegemaakt waren bij het oude mijnspoor een aantal begrippen uit de mijnbouw in beeld gebracht, zoals blech, kiebelton, mijnlamp en koempel.

Het was ideaal wandelweer, niet al te heet en redelijk wat schaduw. Onderweg was van alles wat te genieten: kleinschalige Limburgse landschappen, mooie doorkijkjes, veel vogels, bloemen en andere beestjes, beetje klimmen, beetje dalen. Een heerlijke wandeling met tevreden wandelaars aan de meet op het terras van de brasserie. 

OVERIGE TERUGBLIKKEN